Περίπου το 30% των ανδρών θα εμφανίσει τριχόπτωση πριν από την ηλικία των 30 ετών. Και σαν να μην είναι ήδη αρκετά δυσάρεστο αυτό, οι επιστήμονες εξακολουθούν να μην γνωρίζουν με απόλυτη βεβαιότητα γιατί συμβαίνει.
Πρόσφατα, όμως, οι ερευνητές εντόπισαν έναν απρόσμενο παράγοντα που μπορεί να παίζει ρόλο: τη μεταβολική υγεία της μητέρας ή της αδελφής σου.
Τριχόπτωση πριν τα 30: Τι δείχνουν νέες έρευνες
Το πολυενδοκρινικό μεταβολικό σύνδρομο ωοθηκών (PMOS), γνωστό μέχρι πρόσφατα ως σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών (PCOS), είναι μια ορμονική και μεταβολική διαταραχή που αφορά ολόκληρο τον οργανισμό και διαγιγνώσκεται κυρίως στις γυναίκες. Υπάρχει, ωστόσο, η πιθανότητα να υπάρχει και ένα αντίστοιχο σύνδρομο στους άνδρες.
"Μελέτες έχουν δείξει ότι μια σειρά γονιδίων φαίνεται να ευθύνεται για την εμφάνιση του PMOS στις γυναίκες", εξηγεί η δρ Γκίλιαν Γκόνταρντ, ενδοκρινολόγος και συγγραφέας του The Hormone Loop.
"Στους cis άνδρες που κληρονομούν αυτά τα γονίδια βλέπουμε αυξημένη συχνότητα ανδρογενετικού τύπου αλωπεκίας, αλλά και μεγαλύτερο κίνδυνο μεταβολικών παθήσεων, όπως διαβήτη τύπου 2, προδιαβήτη και αντίσταση στην ινσουλίνη".
Μια μετα-ανάλυση του 2025, που δημοσιεύτηκε στο Basic and Clinical Andrology, διαπίστωσε ότι οι άνδρες συγγενείς πρώτου βαθμού γυναικών με PMOS παρουσίαζαν ελαφρώς αυξημένα ποσοστά ανδρογενετικής αλωπεκίας, αλλά και υψηλότερα επίπεδα γλυκόζης νηστείας, χοληστερόλης και αρτηριακής πίεσης.
Διαβάστε Επίσης
Η αλλαγή της ονομασίας από PCOS σε PMOS ήρθε έπειτα από την κριτική ότι οι ωοθήκες δεν αποτελούν το μοναδικό ή ακόμη και το βασικό επίκεντρο της συγκεκριμένης πάθησης, η οποία πλέον αντιμετωπίζεται περισσότερο ως σύνδρομο που επηρεάζει ολόκληρο τον οργανισμό.
"Η αφαίρεση της λέξης "ωοθηκικό” από την ονομασία της διαταραχής μπορεί να βοηθήσει τους γιατρούς να μην αποκτούν παρωπίδες και να μη μένει εκτός σχετικής έρευνας το 50% του πληθυσμού που δεν έχει ωοθήκες", λέει ο δρ Λίο Φ. Ντόχερτι.
Από την άλλη, χρειάζεται προσοχή.
"Η έννοια μιας "ανδρικής εκδοχής” του PMOS είναι σχετικά καινούργια και δεν αποτελεί καθιερωμένη ιατρική διάγνωση", διευκρινίζει η δρ Βικτόρια Καζλούσκαγια, δερματολόγος και ειδικός στην τριχόπτωση στη Νέα Υόρκη.
Τι πρέπει λοιπόν να κάνει ένας άνδρας αν αναγνωρίζει κάποια από αυτά τα συμπτώματα στον εαυτό του;
Δεν υπάρχει μία συγκεκριμένη εξέταση αίματος που να μπορεί να διαγνώσει οριστικά το PMOS στις γυναίκες, πόσο μάλλον στους άνδρες, εξηγεί η δρ Γκόνταρντ.
"Οι άνδρες που ενδέχεται να διατρέχουν κίνδυνο για το ανδρικό αντίστοιχο του PMOS δεν θα πρέπει να σπεύσουν να ζητήσουν γενετικό έλεγχο από τον γιατρό τους", συμβουλεύει ο δρ Ντόχερτι.
"Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι οι άνδρες συγγενείς γυναικών με PMOS —όπως αδερφοί, γιοι και πατέρες— δεν θα πρέπει να συζητήσουν με τον γιατρό τους το ενδεχόμενο ελέγχου για τις ενδοκρινικές και μεταβολικές διαταραχές που παρατηρούνται συχνότερα στους άνδρες που φαίνεται να έχουν αυτό το αντίστοιχο σύνδρομο".
Οι άνδρες, προφανώς, δεν μπορούν να εμφανίσουν τις διαταραχές της περιόδου που παρατηρούνται στις γυναίκες με PMOS. Ο Ντόχερτι, όμως, αναφέρει ότι η πρόωρη τριχόπτωση ή/και η σοβαρή ακμή ενδέχεται να αποτελούν ενδείξεις ενός αντίστοιχου ορμονικού ή μεταβολικού προβλήματος.
Ο επιστήμονας διατροφής και τριχολόγος Κιθ Κάντορ επισημαίνει επίσης ότι η πρώιμη φαλάκρα μπορεί ορισμένες φορές να αποτελεί ένδειξη μεταβολικής ή ενδοκρινικής διαταραχής.
"Η υποχώρηση της γραμμής των μαλλιών μπορεί να είναι απλώς γενετική και τίποτα περισσότερο. Όμως, η ασυνήθιστα πρώιμη ή επιθετική τριχόπτωση μπορεί μερικές φορές να λειτουργεί σαν το "check engine” του σώματος", λέει.
Προς το παρόν, επομένως, μία από τις βασικές επιλογές είναι η αντιμετώπιση των ίδιων των συμπτωμάτων.
"Θα ρωτούσα για το οικογενειακό ιστορικό και θα ξεκινούσα όσο το δυνατόν νωρίτερα θεραπεία με φάρμακο που μπλοκάρει την DHT, όπως η φιναστερίδη", λέει ο δρ Κόρι Χάρτμαν, δερματολόγος και σύμβουλος του Men’s Health.
"Δεύτερον, θα πρότεινα μινοξιδίλη από το στόμα για να ενισχυθεί η ανάπτυξη πιο πυκνών, γεμάτων και μακρύτερων μαλλιών. Οι δύο θεραπείες λειτουργούν καλά σε συνδυασμό. Αν η περίπτωση είναι πιο προχωρημένη ή ο ασθενής θέλει να κινηθεί πιο επιθετικά, θα μπορούσαν να εξεταστούν και ενέσεις πλάσματος πλούσιου σε αιμοπετάλια ή ινώδους πλούσιου σε αιμοπετάλια".
Οι συγκεκριμένες φαρμακευτικές επιλογές, βέβαια, απαιτούν ιατρική αξιολόγηση και παρακολούθηση και δεν είναι κατάλληλες για όλους.
Παρότι δεν υπάρχει κάποια καθιερωμένη "θεραπεία" για το λεγόμενο ανδρικό PMOS —ούτε, προς το παρόν, επίσημη διάγνωση με αυτό το όνομα— ο δρ Χάρτμαν υποστηρίζει ότι ορισμένες αλλαγές μπορούν να βοηθήσουν όσους αντιμετωπίζουν μεταβολικές ή ενδοκρινικές διαταραχές.
"Διαχειριστείτε την αντίσταση στην ινσουλίνη, αντιμετωπίστε την ανδρογενετική αλωπεκία, φροντίστε σωστά την ακμή και δημιουργήστε μια σταθερή βάση αλλαγών στον τρόπο ζωής, ώστε το βάρος, η αρτηριακή πίεση και το στρες να παραμένουν όσο το δυνατόν πιο ελεγχόμενα".
