Το καλό BBQ δεν χρειάζεται να ξεκινά με μια tomahawk που κοστίζει όσο ένα μικρό service αυτοκινήτου. Ούτε υπάρχει κάποιος άγραφος νόμος που λέει ότι για να ανάψεις κάρβουνα πρέπει να έχεις προηγουμένως αφήσει ένα σημαντικό κομμάτι του μισθού σου στον χασάπη.
Στην πραγματικότητα, μερικές από τις πιο νόστιμες κοπές είναι εκείνες που δεν έχουν το prestige του φιλέτου ή του ribeye. Έχουν περισσότερο λίπος, ίσως χρειάζονται λίγη παραπάνω προσοχή και σε ορισμένες περιπτώσεις θέλουν χρόνο. Αυτό όμως είναι BBQ. Και όταν γίνουν σωστά, κανείς στο τραπέζι δεν πρόκειται να ρωτήσει πόσο κόστισαν.
Πανσέτα: δύσκολα χάνεις
Αν θέλεις τη μεγαλύτερη δυνατή σχέση απόλαυσης προς κόστος, ξεκίνα από το χοιρινό. Και συγκεκριμένα από την πανσέτα.
Έχει αρκετό λίπος ώστε να παραμένει ζουμερή, αποκτά εξαιρετική κρούστα πάνω στη σχάρα και δεν απαιτεί ιδιαίτερες μαγειρικές ικανότητες. Αλάτι, πιπέρι, δυνατή φωτιά για χρώμα και στη συνέχεια πιο ελεγχόμενη θερμοκρασία ώστε να ψηθεί χωρίς να καεί το λίπος.
Μπορείς να την κόψεις σε χοντρές φέτες και να την ψήσεις σαν steak ή σε μικρότερα κομμάτια για παρέα. Λίγο λεμόνι στο τέλος και έχεις κάνει ήδη τη μισή δουλειά.
Χοιρινός λαιμός είναι η επόμενη ασφαλής επιλογή. Το ενδομυϊκό λίπος τον κάνει πολύ πιο συγχωρητικό από ένα άπαχο κομμάτι χοιρινού και πολύ δύσκολα θα στεγνώσει αν τον προσέξεις στοιχειωδώς. Σε χοντρές μπριζόλες, με αλάτι, πιπέρι, πάπρικα και λίγο σκόρδο, μπορεί να γίνει το κρέας που θα εξαφανιστεί πρώτο.
Και μετά έχουμε τις φτερούγες κοτόπουλου. Φθηνότερες από τις περισσότερες "εντυπωσιακές" επιλογές, ιδανικές για μεγάλη παρέα και ουσιαστικά ένας λευκός καμβάς για BBQ rubs και sauces. Το σημαντικό είναι να μη βιαστείς: μέτρια θερμοκρασία αρχικά ώστε να ψηθούν και να αποδώσει το λίπος της πέτσας και δυνατότερο τελείωμα για τραγανή επιφάνεια.
Και το μοσχάρι δεν χρειάζεται να είναι ribeye
Εδώ χρειάζεται λίγη περισσότερη συζήτηση με έναν καλό κρεοπώλη, γιατί οι ονομασίες των κοπών μπορεί να διαφέρουν. Η λογική όμως παραμένει ίδια. Ψάχνεις κομμάτια με έντονη γεύση που δεν κουβαλούν το premium της "διάσημης" μπριζόλας.
Το διάφραγμα (skirt steak) είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα. Έχει έντονη μοσχαρίσια γεύση, θέλει γρήγορο ψήσιμο σε πολύ δυνατή θερμοκρασία και, κυρίως, σωστό κόψιμο κόντρα στις ίνες. Διαφορετικά, μια εξαιρετική κοπή μπορεί να καταλήξει να απαιτεί περισσότερη μάσηση από τσίχλα.
Αντίστοιχη φιλοσοφία έχει και το flank steak. Μαρινάρεται εύκολα, ψήνεται ολόκληρο και μετά κόβεται σε λεπτές φέτες. Είναι ιδανικό αν το BBQ πρόκειται να καταλήξει σε tacos, sandwiches ή ένα μεγάλο platter στη μέση του τραπεζιού.
Τέλος, υπάρχει μια κατηγορία που συχνά ξεχνάμε. Λουκάνικα καλής ποιότητας. Δεν είναι κοπή, προφανώς, αλλά σε ένα οικονομικό BBQ κάνουν εξαιρετική δουλειά. Αντί να αγοράσεις περισσότερο ακριβό μοσχάρι για να γεμίσεις τη σχάρα, συνδύασέ το με δύο διαφορετικά καλά λουκάνικα, πανσέτα και φτερούγες.
Γιατί το μυστικό ενός καλού BBQ δεν είναι να βάλεις πάνω στη σχάρα το ακριβότερο κρέας που βρήκες. Είναι να ξέρεις ποιο φθηνότερο κομμάτι μπορεί να γίνει εξαιρετικό με φωτιά, χρόνο και λίγο αλάτι.
